Δόξα Αμυγδαλεώνα, Αθλητικός σύλλογος

Το 1947 πέντε χωρικοί πήραν την πρωτοβουλία και δημιούργησαν τον Γυμναστικό  Σύλλογο  Αμυγδαλεώνα.  Έδωσαν  έτσι  σάρκα και  οστά σε  ένα όνειρο που είχαν, την δημιουργία ενός αθλητικού συλλόγου  εκείνα τα δύσκολα χρόνια. Οι Κεκρίδης Λάζαρος, Ζαπίδης Γρηγόρης, Παπαδόπουλος Παύλος, Σπανίδης Γιάννης  ήταν οι άνθρωποι που αποτέλεσαν την πρώτη διοίκηση του συλλόγου.

Η μεγαλύτερη αθλητική διάκριση του συλλόγου ήταν η άνοδος της ομάδας στην Δ εθνική κατηγορία το 2000. Αρκετοί ποδοσφαιριστές της όπως οι Ζεϊτίδης Γιάννης, Λαφτσής Ανδρέας, Σανίδης Μωυσής, Κεσικιάδης Γιάννης, έπαιζαν σε εθνικές κατηγορίες (στον ΑΟΚ Καβάλας).

Η ομάδα διαθέτει βοηθητικό γήπεδο και γυμναστήριο. Αυτή τη στιγμή έχει τμήματα υποδομής όπου γυμνάζονται περίπου 80 παιδιά ενώ η ανδρική ομάδα αγωνίζεται στην Α κατηγορία της Καβάλας.

Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Βαγενά Αντώνη, προπονητή της εφηβικής ομάδας του συλλόγου, για τις πολύτιμες πληροφορίες.

Β.Π.

Δ.Β.

Ι.Μ.

Π.Γ.

Τ.Π.

Χ.Κ.

Ναρκωτικά

Τα ναρκωτικά είναι φυσικές ή χημικές τοξικές ουσίες. Διακρίνονται σε ελαφριά (π.χ. κάνναβη) και σε σκληρά ναρκωτικά (π.χ. ηρωίνη). Τα  πιο διαδεδομένα ναρκωτικά είναι η μαριχουάνα, το χασίς, το αλκοόλ, το έκσταση, η κοκαΐνη, η κρυσταλλική μεθαμφεταμίνη, η ηρωίνη, το LSD.

Σήμερα εκτιμάται ότι 208 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα νέοι, κάνουν χρήση απαγορευμένων ουσιών. Αλλά τι οδηγεί, κυρίως τους εφήβους, στην χρήση τους; Οι κύριοι λόγοι είναι συνήθως: η διαρκώς αυξανόμενη φτώχεια, η ανεργία, η ανασφάλεια την νέων, η έλλειψη υγιών προτύπων, η κρίση του θεσμού της οικογένειας, η περιέργεια, η μόδα, οι παρέες κ.τ.λ.

Η χρήση ναρκωτικών όμως συνδέεται συχνά με ποικιλία παρενεργειών όπως ζάλη, κνησμό, αϋπνία, αδυναμία συγκέντρωσης, απάθεια, μειωμένη φυσική δραστηριότητα, δυσκοιλιότητα, ναυτία, εμετό και, κυρίως, καταστολή της αναπνευστικής λειτουργίας. Επίσης η απρόσεκτη χρήση ναρκωτικών αυξάνει τον κίνδυνο μολύνσεων, ασθενειών και θανάτου από υπερβολική δόση.

Ωστόσο, όσο δύσκολη κι αν είναι, υπάρχει λύση για την απεξάρτηση του χρήστη από τα ναρκωτικά. Γι’ αυτό το λόγο έχουν δημιουργηθεί διάφορα κέντρα που εφαρμόζουν προγράμματα αποτοξίνωσης. Συγκεκριμένα στη χώρα μας, προγράμματα αποτοξίνωσης άρχισαν να εφαρμόζονται πριν χρόνια με τη λειτουργία της Θεραπευτικής Κοινότητας "Ιθάκη". Ακολούθως ιδρύθηκε (με το Νόμο 1729/87) το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕ.ΘΕ.Α), στο οποίο εντάχθηκαν οι μονάδες που περιλαμβάνονταν στο πρόγραμμα της "Ιθάκης". Στα πλαίσια του ΚΕ.Θ.Ε.Α λειτουργούν δύο επιπλέον κλειστές θεραπευτικές Κοινότητες, η "Έξοδος" και η "Παρέμβαση", μια ανοιχτή θεραπευτική Κοινότητα η "Στροφή", μια κινητή μονάδα ενημέρωσης, ο "Πήγασος", που κινείται σε όλη την Αττική, ένα κέντρο επανένταξης στη Θεσσαλονίκη, το εκπαιδευτικό Ινστιτούτο Αιγαίου, ένα πρόγραμμα οικογενειακής θεραπείας και τέλος πρόγραμμα ενημέρωσης - κινητοποίησης για θεραπεία στις φυλακές Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Βόλου.

Mε το Νόμο 2161/1993 (έναρξη λειτουργίας το 1995) ιδρύθηκε ο Οργανισμός Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ) με σκοπό την παροχή βοήθειας στη χάραξη εθνικής πολιτικής για τα ναρκωτικά

Για τη χάραξη της εθνικής πολιτικής για τα ναρκωτικά, ο ΟΚΑΝΑ συνεργάζεται με φορείς της χώρας (συναρμόδια υπουργεία, θεραπευτικά προγράμματα, τοπική αυτοδιοίκηση, πανεπιστημιακά ιδρύματα κ.ά.) όπως επίσης και με ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς (Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας EMCDDA, Ομάδα Pompidou του Συμβουλίου της Ευρώπης, Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, κ.ά.) ενώ για τη μελέτη του προβλήματος των ναρκωτικών σε εθνικό επίπεδο, συνεργάζεται στενά με το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά και την Τοξικομανία (ΕΚΤΕΠΝ).

Στον τομέα της πρόληψης ο ΟΚΑΝΑ, σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση, έχει αναπτύξει ένα εκτεταμένο δίκτυο Κέντρων Πρόληψης σε όλη την Ελλάδα, ενώ παράλληλα, αναπτύσσει ποικίλα προγράμματα στον τομέα της θεραπείας και της κοινωνικής επανένταξης των εξαρτημένων ατόμων.

Με τη συμμετοχή και την προσπάθεια του χρήστη και των ειδικών, το εξαρτημένο άτομο μπορεί να σταματήσει τη χρήση!

ΠΗΓΗ: Μαρία Θεοδοσιάδου (μαθήτρια λυκείου)

ΠΗΓΗ:  INTERNET

http://www.e-prolipsi.gr/

http://www.imlarisis.gr/

http://www.aegean.gr/
http://gr.drugfreeworld.org/

http://el.wikipedia.org/

http://www.okana.gr/2012-01-12-13-11-25/ti-einai-o-okana

Γ.Ν.

Κ.Ε.

Π.Ε.

Σ.Λ.

Τ.Ε.

Αθλητικός Όμιλος Αμυγδαλεώνα (volley)

Αθλητικός Όμιλος Αμυγδαλεώνα (volley)

Η συντακτική μας ομάδα επισκέφθηκε τον Πρόεδρο του Αθλητικού Ομίλου Αμυγδαλεώνα, κ. Γιάννη Παναγιωτίδη και του έθεσε ορισμένα ερωτήματα σχετικά με την ιστορία και τις δράσεις του Συλλόγου.

1. Πότε ιδρύθηκε ο αθλητικός όμιλος;

     Ιδρύθηκε το 1983.

2. Πότε φτιάχτηκε το κλειστό γυμναστήριο;

     Φτιάχτηκε το 1970.

3. Ποιοι βοήθησαν για να φτιαχτεί το γυμναστήριο;

     Η κοινότητα του χωριού και το κράτος.

4. Υπήρχαν συμμετοχές παιδιών;

     Ναι, υπήρχαν και συνεχίζουν να υπάρχουν μέχρι σήμερα.

5. Τι διακρίσεις έχετε πετύχει μέχρι τώρα;

     Η ομάδα έχει παίξει μέχρι Γ’ Εθνική και διακρίθηκαν αρκετοί αθλητές όπως οι Ιγνατιάδης, Θεοδωρίδης κ.ά. Η ομάδα αρχικά έπαιζε στο σχολείο μέχρι που φτιάχτηκε το κλειστό γήπεδο και είχαν πλέον τη δυνατότητα να αγωνίζονται νεανίδες και άντρες.

6. Πόσες ομάδες έχετε δημιουργήσει;

     Έχουμε δημιουργήσει πέντε ομάδες οι οποίες έχουν διαφορετικό επίπεδο ανάλογα με την ηλικία.

7. Παλιότερα υπήρχε ένα φορτηγάκι του Α.Ο.Α . Έχετε σκοπό να το    

    κυκλοφορήσετε ξανά;

     Όχι, γιατί πλέον χρησιμοποιούμε λεωφορείο.

8. Έχετε να μας αναφέρετε δραστηριότητες του συλλόγου σας;

     Κάθε Χριστούγεννα πηγαίνουμε στην Ονειρούπολη, κάθε καλοκαίρι στην κατασκήνωση pitsas camp καθώς και σε πολλούς αγώνες σε διάφορα μέρη.

Α.Θ.

Κ.Σ.

Λ.Κ.

Ο.Α.

Χ.Ι.

Τι είναι ο ιός HIV;

Τι είναι ο ιός HIV;

             HIV σημαίνει Human Immunodeficiency Virus δηλαδή Ιός της Ανθρώπινης Ανοσοανεπάρκειας. Ο HIV είναι ένας ιός.

Μερικοί ιοί, όπως αυτοί που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα ή την γρίπη, παραμένουν στο σώμα μόνο για μερικές μέρες. Μερικοί ιοί, όπως ο HIV, δεν φεύγουν ποτέ. Όταν κάποιος μολύνεται με τον HIV, γίνεται "HIV οροθετικός" και θα είναι για πάντα HIV οροθετικός. Με την πάροδο του χρόνου, η HIV νόσος μολύνει και εξοντώνει τα λευκά αιμοσφαίρια που λέγονται CD4 λεμφοκύτταρα (ή "Τ κύτταρα") και μπορεί να αφήσουν το σώμα ανίκανο να καταπολεμήσει κάποιες μολύνσεις και καρκινογενέσεις.Με την έγκαιρη και σωστή αντιρετροϊκή θεραπεία (ART), το σώμα μπορεί να παραμένει υγιές και να αντιμετωπίζει τις περισσότερες λοιμώξεις.

   Τι είναι το AIDS (έητζ);

             AIDS σημαίνει Acquired Immune Deficiency Syndrome δηλαδή Σύνδρομο της Επίκτητης Ανοσοανεπάρκειας και προκαλείται από τον HIV.

Οι ονομασίες HIV και AIDS μπορεί να συγχέονται γιατί και οι δύο αυτοί όροι περιγράφουν την ίδια νόσο. Σκεφτείτε το AIDS σαν μια προχωρημένη HIV νόσο. Ένα άτομο με AIDS έχει ένα ανοσοποιητικό σύστημα τόσο αποδυναμωμένο από τη δράση του HIV που συνήθως αρρωσταίνει από μία ή περισσότερες καιροσκοπικές λοιμώξεις όπως πνευμονία (PCP) ή Σάρκωμα Καπόζι (KS), Σύνδρομο Επίσχνασης (απώλεια βάρους), βλάβες στην μνήμη, ή καρκίνους. Αν κάποιο άτομο με HIV διαγνωσθεί με κάποιες από αυτές τις ευκαιριακές λοιμώξεις (ακόμα και αν τα CD4 είναι πάνω από 200), τότε λέμε ότι έχει AIDS. Το AIDS συνήθως παίρνει καιρό για να αναπτυχθεί από την στιγμή που το άτομο μολυνθεί με HIV - συνήθως μεταξύ 2 έως 10 χρόνια ή και περισσότερο

             Ποια είναι τα συμπτώματα της HIV λοίμωξης ;

             Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται στο 87% των ατόμων που μολύνονται από τον ιό HIV, εκδηλώνονται 2-4 εβδομάδες μετά την μόλυνση και μοιάζουν με τα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος ή της γρίπης (πυρετός, πονόλαιμος, πονοκέφαλος, υπνηλία, εξάντληση). Μερικοί άνθρωποι που μολύνονται με HIV παρουσιάζουν πολύ έντονα συμπτώματα, ενώ άλλοι δεν αισθάνονται τίποτα απολύτως. Όσοι έχουν συμπτώματα συνήθως παρουσιάζουν πυρετό, κούραση ή αλλεργία. Άλλα συνηθισμένα συμπτώματα μπορεί να είναι: πονοκέφαλος, πρησμένοι αδένες και πονόλαιμος. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να παρουσιαστούν μερικές μέρες ή εβδομάδες μετά την μόλυνση με τον ιό.

             Πως μπορώ να διαπιστώσω αν κάποιος έχει HIV;

             Δεν υπάρχει κανένας τρόπος για να διαπιστώσετε αν κάποιος άλλος έχει HIV. Πολλοί άνθρωποι με HIV δείχνουν απόλυτα υγιείς. Άλλοι μπορεί να έχουν κάποια συμπτώματα ίδια με αυτά κοινών παθήσεων. Δεν μπορείτε να διαπιστώσετε αν κάποιος είναι οροθετικός από την εμφάνισή του. Ο μόνος τρόπος να διαπιστώσετε αν κάποιος έχει HIV, είναι αν σας το πει ο ίδιος.

             Πως ξέρουμε ότι ο ιός HIV προκαλεί AIDS ;

             Το 1981, οι πρώτες περιπτώσεις σοβαρής ανοσοποιητικής ανεπάρκειας διαγνώσθηκαν όταν κάποιοι νέοι άνδρες ανέπτυξαν ασυνήθιστες μολύνσεις και καρκίνους. Η νέα αυτή ασθένεια ονομάστηκε αργότερα "AIDS". Τότε κανείς δεν γνώριζε τι προκαλούσε αυτή την ασθένεια. 'Εκτοτε, η επιστήμη απέδειξε ότι ο ιός της Ανθρώπινης Ανοσοανεπάρκειας (HIV) είναι η αιτία του AIDS. Το ξέρουμε αυτό διότι τα άτομα που μολύνθηκαν με τον ιό μπορεί να αναπτύξουν AIDS, και τα φάρμακα που δρουν εναντίον του ιού μπορούν να αποτρέψουν την εκδήλωση της ασθένειας. Καθώς η μόλυνση με HIV προχωράει, αποδυναμώνει την ικανότητα του ανθρώπου να αντιμετωπίζει τις ασθένειες. Ο ιός με την επίθεσή του στο ανοσοποιητικό σύστημα αφήνει τους ανθρώπους περισσότερο εκτεθειμένους σε άλλες ασθένειες. Όταν ένας άνθρωπος με HIV μολυνθεί με μια από τις επιπρόσθετες ασθένειες, ή όταν το ανοσοποιητικό του σύστημα εξασθενίσει, τότε αυτός ο άνθρωπος έχει AIDS.

             Πως κολλάει κάποιος (και πως προφυλάσσεται από) HIV;

             Ο HIV μεταδίδεται κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής, μέσω της απευθείας επαφής με μολυσμένο αίμα και από την μητέρα προς το έμβρυο. Τα σωματικά υγρά που περιέχουν HIV είναι:

•              Αίμα (συμπεριλαμβανομένου του αίματος περιόδου)
•              Σπέρμα και πιθανώς τα προσπερματικά υγρά
•              Κολπικά υγρά
•              Μητρικό γάλα

Για να μεταδοθεί ο HIV πρέπει:

•              να είναι παρόν σε κάποιο από αυτά τα υγρά
•              να εισχωρήσει μέσα στο σώμα

Άλλοι τρόποι μετάδοσης του HIV είναι:

•              Κοινή χρήση συριγγών όταν λαμβάνεται δόση ναρκωτικών ουσιών
•              Μη επαγγελματικό τατουάζ και τρύπημα αυτιών κλπ.
•              Τυχαίες διατρήσεις με σύριγγες
•              Μεταγγίσεις μολυσμένου αίματος
•              Τοκετός
•              Θηλασμός

Τα ποσοστά κινδύνου μετάδοσης του HIV δεν είναι απόλυτα.

Ο κίνδυνος μετάδοσης εξαρτάται από τον τύπο έκθεσης αλλά και από παράγοντες όπως οι ακόλουθοι:

•              Μολυσματικότητα: Υψηλό ιϊκό φορτίο αυξάνει τον κίνδυνο. Για κάθε log μείωσης του ιϊκού φορτίου, ο κίνδυνος μόλυνσης μειώνεται 2,5 φορές.
•              Γεννητικά, στοματικά έλκη, ΣΜΝ ή αιμορραγίες αυξάνουν τον κίνδυνο σεξουαλικής έκθεσης 
•              Tα τυχαία τρυπήματα από βελόνα με νωπό αίμα, το βαθύ τρύπημα ή η ενδοφλέβια ένεση αυξάνουν τον κίνδυνο μετάδοσης του HIV

Είναι σημαντικό να ξέρουμε ότι:

•              Οι περισσότεροι άνθρωποι με HIV μόλυνση δεν δείχνουν άρρωστοι
•              Πολλοί άνθρωποι με HIV μόλυνση δεν έχουν κάνει τεστ και δεν γνωρίζουν ότι έχουν μολυνθεί

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο HIV ΔΕΝ ΜΕΤΑΔΙΔΕΤΑΙ με:

•              Σάλιο, δάκρυα, ιδρώτα, κόπρανα ή ούρα
•              Αγκαλιά
•              Φιλί
•              Μασάζ
•              Χειραψία
•              Τσιμπήματα εντόμων
•              Συγκατοίκηση με κάποιον οροθετικό
•              Κοινή χρήση τουαλέτας ή ντους

             Πως αποφεύγουμε τη μόλυνση με HIV;

             Ο HIV είναι ένας ιός που μολύνει τους ανθρώπους όταν εισέρχεται στα κύτταρα του αίματος. Για να αποφύγετε τη μόλυνση με HIV, πρέπει να εμποδίσετε το αίμα, σπέρμα, κολπικό υγρό, η μητρικό γάλα κάποιου μολυσμένου ατόμου να μπει στο σώμα σας .

             Πόσο κινδυνεύουμε από τη μόλυνση με HIV;

             Κάποιες συμπεριφορές είναι περισσότερο επικίνδυνες από άλλες. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι ο παράγοντας επικινδυνότητα δεν είναι το άμεσο αίτιο της ασθένειας. Η κατανόηση του παράγοντα επικινδυνότητας μπορεί να σας βοηθήσει να εκτιμήσετε καλύτερα το ρίσκο σας.

Κάποιες από τις πιο επικίνδυνες συμπεριφορές είναι:

•              Σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό με οροθετικό άτομο ή με άτομο που δεν γνωρίζει αν είναι HIV θετικό ή αρνητικό.
•              Συχνή αλλαγή ερωτικών συντρόφων
•              Σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό με επαγγελματίες
•              Σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό με χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών ουσιών
•              Κοινή χρήση συριγγών
•              Χρήση μη αποστειρωμένων βελονών για τρύπημα αυτιών και τατουάζ

Κάποιες από τις λιγότερο επικίνδυνες συμπεριφορές είναι:

•              Σεξουαλική επαφή με προφυλακτικό
•              Άλλοι παράγοντες επικινδυνότητας:
•              Κάποια άλλοι σεξουαλικώς μεταδιδόμενη νόσος όπως έρπης, χλαμύδια, βλεννόρροια, τριχομονάδες ή ηπατίτιδα
•              Να έχετε πέσει θύμα βιασμού
•              Να έχετε κάνει έρωτα υπό την επήρεια ναρκωτικών ή αλκοόλ
•              Να έχετε γεννηθεί από μητέρα που είχε HIV

             Πως προστατευόμαστε από τη μόλυνση με HIV ;

             Ο κίνδυνος της μετάδοσης του HIV μειώνεται σημαντικότατα χρησιμοποιώντας ένα προφυλακτικό.

Μπορείτε να προστατεύσετε τον εαυτό σας από τον HIV με την γνώση. Πολλοί άνθρωποι εμπλέκονται σε επικίνδυνες συμπεριφορές. Οι λόγοι είναι πολλοί και φυσιολογικοί: μπορεί να φοβάστε να επιμείνετε ο σύντροφός σας να χρησιμοποιήσει προφυλακτικό, μπορεί να είστε πότης αλκοόλ ή χρήστης ναρκωτικών ουσιών και κάνετε κάτω από την επήρειά τους πράγματα που διαφορετικά δεν θα κάνατε. Το πιο δύσκολο κομμάτι της προστασίας είναι να μάθετε να εφαρμόζετε αυτά που ξέρετε στη ζωή σας και στη συμπεριφορά σας. Μειώστε τον κίνδυνο μόλυνσης HIV αποφεύγοντας ενέργειες που μπορεί να σας βάλουν σε κίνδυνο Μιλήστε με τους φίλους σας και τους δασκάλους σας. Επίσης, πολλοί οργανισμοί έχουν πληροφοριακό υλικό που απευθύνεται ειδικά σε συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες: νέοι, ομοφυλόφιλοι, γυναίκες κλπ.  Αν εκτεθείτε στον ιό HIV, απευθυνθείτε αμέσως στα επείγοντα περιστατικά ή στην Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων του νοσοκομείου σας.

             Υπάρχει θεραπεία ;

             Αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει ριζική θεραπεία για τον HIV. Αλλά υπάρχουν πράγματα που μπορεί να κάνει κάποιος. Μιας και αυτή είναι η σημερινή πραγματικότητα, είναι σημαντικό τα άτομα που δεν έχουν μολυνθεί με τον ιό HIV να παραμείνουν αρνητικά και τα άτομα που έχουν μολυνθεί να παραμείνουν υγιή.

           Για τα άτομα που έχουν μολυνθεί με τον HIV, η ανάπτυξη των φαρμάκων έχει βοηθήσει στην αλλαγή της πορείας της νόσου. Ο γιατρός θα κάνει μια σειρά αιματολογικών εξετάσεων και βάση του επιπέδου του ιϊκού φορτίου και των CD4 κυττάρων και των τυχόν μεταλλάξεων του ιού, θα καθορίσει πότε πρέπει να ξεκινήσει η θεραπεία και με ποια φάρμακα. Στο μέλλον, θα αναπτυχθούν πιο αποτελεσματικά φάρμακα, που δεν θα επιτρέπουν στον ιό HIV να εισβάλλει στα λεμφοκύτταρα του ανθρώπου. Ως τότε η προσοχή και η προφύλαξη είναι τα ατομικά όπλα του καθενός και της καθεμιάς. Μας το υπενθυμίζει συνεχώς ο Ιπποκράτης με τη ρήση «το προλαμβάνειν μείζον εστί του θεραπεύειν»!

         

Διότι το AIDS είναι ακόμη εδώ!

 Ι.Μ.

ΑΛΑΤΙ KAI ZΑΧΑΡΗ: TA "ΛΕΥΚΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙA"

Με αυτή την ομολογουμένως αρκετά υπερβολική έκφραση αποκαλούν οι Άγγλοι το αλάτι και τη ζάχαρη, θέλοντας να τονίσουν τις βλαβερές συνέπειες της υπερβολικής κατανάλωσης τους στον ανθρώπινο οργανισμό. Και όμως ίσως να μην έχουν και τόσο άδικο, αν σκεφτεί κανείς την κατεργασμένη μορφή και των δύο που καταναλώνουμε κατά κύριο λόγο στις μέρες μας.

1.      ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΑΛΑΤΙ

Στην αρχαία Ρώμη το αλάτι λειτουργούσε ως νόµισµα και η ανταλλακτική του αξία ίσχυε και σε πολλές άλλες περιοχές και περιόδους. Μάλιστα, η αγγλική λέξη «salary», δηλαδή μισθός, προέρχεται από τη λατινική λέξη «salarium», που σημαίνει πληρωμή με αλάτι.

Από τότε βέβαια πολλά έχουν αλλάξει και το αλάτι έχει χάσει την τόσο σημαντική οικονομική αξία του, λόγω αφθονίας. Όμως, παραμένει ένα προϊόν που το χρησιμοποιούμε καθημερινά στο φαγητό, τόσο σαν ενισχυτικό γεύσης, όσο και σαν συντηρητικό.

Το αλάτι αποτελείται κυρίως από χλωριούχο νάτριο. Είναι ένα κρυσταλλικό στερεό, λευκού, απαλού ροζ ή ανοιχτού γκρι χρώματος και προέρχεται από το θαλασσινό νερό ή από καταθέσεις σε βράχους. Είναι απαραίτητο για όλα τα έμβια όντα, αλλά δεν πρέπει να λαμβάνεται απερίσκεπτα.

ΖΑΧΑΡΗ

H ζάχαρη είναι ένας επεξεργασμένος υδατάνθρακας, ο οποίος προέρχεται από το σακχαρότευτλο ή ζαχαροκάλαμο ύστερα από πολλές χημικές κατεργασίες.Το γεγονός ότι δεν υπάρχει στη φύση,  δείχνει πόσο λίγο την χρειάζεται το σώμα μας.Προσφέρει πολλές θερμίδες και επομένως πολλή ενέργεια,αλλά δεν έχει καμία διατροφική αξία, αφού οι επεξεργασμένοι υδατάνθρακες έχουν χάσει όλες τις βιταμίνες, τις ίνες και τα ιχνοστοιχεία τους.Η επεξεργασμένη ζάχαρη απελευθερώνει την ενέργεια της άμεσα και πυροδοτεί μια απότομη αύξηση ινσουλίνης,που μπορεί να προκαλέσει μέχρι και ζαλάδα ή νευρικότητα.Μετά την προσωρινή "άνοδο", η ενέργεια μας μειώνεται και πάλι, αλλά αυτή τη φορά ακόμα πιο πολύ, ώσπου να σταθεροποιηθεί σε σταθερά επίπεδα.

2.      ΓΙΑΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΖΑΧΑΡΗ ΚΑΙ ΑΛΑΤΙ;

ΑΛΑΤΙ

Τα ιόντα χλωρίου και νατρίου είναι απαραίτητα σε μικρές ποσότητες για την ρύθμιση της ποσότητας νερού στον οργανισμό μας. Το νάτριο είναι απαραίτητο για να κρατά σε ισορροπία του νερού στο σώμα μας, αλλά και για να βοηθά στη μετάδοση των νευρικών ερεθισμάτων στον εγκέφαλο. Παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στη συστολή και τη χαλάρωση των μυών μας. Κι επειδή το νάτριο προσελκύει σαν μαγνήτης το νερό, η υπερβολική πρόσληψη αλατιού, μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική κατακράτηση νερού στο σώμα μας.

Ζαχαρη Τα καλά της ζάχαρης 

➜ Οι τροφές που είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες, όπως π.χ. η ζάχαρη, αυξάνουν την έκκριση σεροτονίνης στον εγκέφαλο, μιας ορμόνης που μας κάνει να νιώθουμε ευχάριστα. 

➜ H ζάχαρη, όπως και το μέλι και τα φρούτα, περιέχουν απλά σάκχαρα, χρήσιμα στο καθημερινό μας διαιτολόγιο. Tα σάκχαρα αυτά αυξάνουν γρήγορα τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα, η οποία αποτελεί την κατεξοχήν «τροφή» του εγκεφάλου και των μυών. Καλό είναι, ωστόσο, να τα καταναλώνουμε όταν χρειαζόμαστε άμεση τόνωση, όπως για παράδειγμα στο πρωινό, πριν από τη γυμναστική ή όταν είμαστε κουρασμένοι

3.ΠΟΣΟ ΖΑΧΑΡΗ ΚΑΙ ΑΛΑΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ;

Η αναγκαία ποσότητα αλατιού, αλλάζει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Οι προτεινόμενη ημερήσια πρόσληψη νατρίου κυμαίνεται μεταξύ 1,5 και 2,3 γραμμαρίων, ανάλογα βέβαια την ηλικία και τα προβλήματα υγείας που μπορεί να αντιμετωπίζει κανείς (π.χ. διαβήτη, υψηλή αρτηριακή πίεση κ.ά.). Σε ιδανικές περιπτώσεις, 5 με 6 γραμμάρια αλατιού είναι αρκετά.

3.      ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΒΛΑΒΕΡΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΤΟΥΣ;

«Κανείς δεν μπορεί να φάει μόνο ένα», υποστήριζε μια διαφήμιση για πατατάκια. Σύμφωνα με τον David Α. Κessler, πρώην επικεφαλής του Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ, δεν είναι απλά διαφημιστικό τρικ αλλά πραγματικότητα.

Εξαιρετικά νόστιμα φαγητάόσα περιέχουν μεγάλες ποσότητες λίπους, ζάχαρης και αλατιού- διεγείρουν τον εγκέφαλο να εκκρίνει ντοπαμίνη, η οποία συνδέεται με το κέντρο ευχαρίστησής του και η ευεξία που προκαλούν τα καθιστά «ακαταμάχητα».

Μάλιστα κάποιες φορές κατά τον Κessler ο εγκέφαλος εθίζεται τόσο, που ενεργοποιείται ο νευροδιαβιβαστής ντοπαμίνης απλώς και μόνο στη θέα ενός μπισκότου ή ενός καταστήματος φαστ φουντ και η επιθυμία για φαγητό γίνεται ολοένα και πιο έντονη.

Για τον διαιτολόγο-διατροφολόγο κ. Παρασκευά Παπαχρήστο «είναι μια κατάσταση που δύσκολα θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε εθισμό, ωστόσο το πολύ αλάτι και η πολλή ζάχαρη προκαλούν ευεξία και φυσικά ο άνθρωπος ξανατρώει». Προσθέτει δε ότι «οι μεγάλες ποσότητες είναι υπεύθυνες και για τη γρήγορη εμφάνιση αυτού του αισθήματος, πράγμα που καθιστά ακόμη πιο δελεαστικό το φαγητό που τις περιέχει».

4.      ΠΩΣ ΝΑ ΜΕΙΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΤΟΥΣ (ΜΕ ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΜΕ)

Ενώ το αλάτι μαζί με το κάλιο, συμβάλλει στη ρύθμιση των επιπέδων του νερού στο σώμα μας, η υπερβολική κατανάλωση του συνδέεται με σοβαρές ασθένειες (καρδιαγγειακά, καρκίνο στομάχου κλπ).

Παρακάτω θα βρείτε μερικούς τρόπους που θα σας βοηθήσουν να μειώσετε την κατανάλωση αλατιού:

Να μη προσθέτουμε αλάτι στα γεύματα και την σαλάτα

Να βάζουμε ελάχιστο αλάτι κατά το μαγείρεμα

Να επιλέγουμε τρόφιμα με λίγο αλάτι. Για παράδειγμα στο σούπερμάρκετ κοιτάξτε καλά τις ετικέτες. Η περιεκτικότητα των προϊοντων σε αλάτι εμφανίζεται σαν γραμμάρια νατρίου. Μπορούμε να μετατρέψουμε το νάτριο σε γραμμάρια αλατιού, αν πολλαπλασιάσουμε το ποσό που αναγράφεται στην ετικέτα με το 2,5. και να επιλέξουμε τα προϊόντα  με 0.1g νατρίου ή λιγότερο ανά 100g

Αφού υπολογίσουμε πόσο αλάτι έχει το ψωμί, τα δημητριακά, το τυρί, το ζαμπόν που προτιμάμε, μπορούμε να τα αντικαταστήσουμε με άλλα που έχουν λιγότερο αλάτι 

Να περιορίσουμε αλμυρά τρόφιμα, όπως αλατισμένους ξηρούς καρπούς, μπέικον, πατατάκια, τυρί, τουρσιά και καπνιστά ψάρια.

 

Για να δώσουμε νοστιμιά στα φαγητά μας μπορούμε να αντικαταστήσουμε το αλάτι με λεμόνι, ξύδι , μπαχαρικά, αρωματικά λαχανικά, τα οποία με τις ευεργετικές τους ιδιότητες όχι μόνο θα μας κάνουν να ξεχάσουμε την έλλειψη αλατιού αλλά θα μας βοηθήσουν και στο αδυνάτισμα.Πολύ σημαντικό είναι να περιορίσουμε τις τυποποιημένες τροφές,στις οποίες αντιστοιχεί το 75% του νατρίου που προσλαμβάνουμε καθημερινά.

Επομένως, θα πρέπει να επιλέγουμε πλήρες θαλασσινό αλάτι για τη διατροφή μας, το οποίο είναι πιο πλούσιο σε πολύτιμα θρεπτικά. Επιπρόσθετα, οι ευεργετικές ιδιότητες των συστατικών αυτών λειτουργούν και συνεργικά, δηλαδή το ένα ενεργοποιείται από την παρουσία του άλλου, άρα η απουσία κάποιου μπορεί να αδρανοποιήσει τις ιδιότητες ενός άλλου.

Ε. Κ. 

Κ.ΤΣΝ.

 ΠΗΓΕΣ:

http://www.clickatlife.gr/story/ygeia/alati-kai-ugeia?id=2024500

http://www.clickatlife.gr/story/ygeia/zaxari-einai-toso-ethistiki-oso-to-alkool-kai-to-tsigaro-?id=2131533

http://sana-vita.blogspot.gr/2012/11/kai-z-ta-a.html

http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&articleID=16236&ct=1

http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&articleID=6892&ct=9

http://sana-vita.blogspot.gr/2012/11/kai-z-ta-a.html

http://www.ερωτηση.gr

Τα ναρκωτικά αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες μάστιγες των σύγχρονων κοινωνιών και αποτελούν κίνδυνο ιδιαίτερα για τους νέους.

Στις μέρες μας υπάρχει διάχυτη η ανησυχία, ιδιαίτερα μεταξύ της παλιότερης γενιάς, ότι η χρήση των ναρκωτικών στις τάξεις της σημερινής νεολαίας είναι ευρύτατη. Στο συμπέρασμα, όμως, αυτό φαίνεται ότι καταλήγουν ξεγελασμένοι από το θορυβώδη, επιδεικτικό και σχεδόν κυνικό τρόπο, με τον οποίο απολαμβάνει τα προϊόντα του αργού θανάτου μια μικρή μειοψηφία νέων. Έτσι, ο πολύς και ειδικά απληροφόρητος κόσμος μένει με την εντύπωση ότι η νεολαία του καιρού μας έχει βαθύτατα διαποτιστεί  από τη χρήση των διάφορων παραισθησιογόνων, με αποτέλεσμα να μην αναμένεται πλέον τίποτα καλό απ’αυτήν!

Τα είδη των ναρκωτικών

Ο όρος «ναρκωτικά» δεν είναι ο πιο κατάλληλος για να αποδώσει τις διάφορες ουσίες που περιλαμβάνει εννοιολογικά. Παρά το γεγονός ότι ο κόσμος συχνά χρησιμοποιεί τον όρο ναρκωτικά για να χαρακτηρίσει όλες τις τοξικές ψυχοτρόπες ουσίες που διακινούνται παρανόμως και προκαλούν σοβαρή διαστρέβλωση της προσωπικότητας με αποτέλεσμα να διαταράσσεται η ικανότητα της προσαρμογής και της κοινωνικής ενσωμάτωσης, στην Ιατρική ο όρος αυτός επιφυλάσσεται μόνο για τις ψυχοτρόπες ουσίες που προκαλούν έντονη γενικευμένη καταστολή με αναλγησία, όπως η μορφίνη και η ηρωίνη.

Ορισμένες από τις ουσίες αυτές, όπως η κοκαΐνη και οι αμφεταμίνες, είναι κατ' εξοχήν διεγερτικές και όχι κατασταλτικές/ναρκωτικές ουσίες. Πολλοί ειδικοί επιστήμονες χρησιμοποιούν τον όρο «εξαρτησιογόνες ουσίες», στις οποίες όμως ανήκουν τόσο ο καπνός όσο και το οινόπνευμα που δημιουργούν ισχυρή εξάρτηση. Από την άλλη, πολλοί αμφισβητούν αν τα πιο διαδεδομένα ναρκωτικά, η μαριχουάνα και το χασίς, προκαλούν βιολογική εξάρτηση.

Οι τοξικές ψυχοτρόπες ουσίες που προκαλούν σοβαρή αλλοίωση της προσωπικότητας του χρήστη, ανάλογα με τους βασικούς μηχανισμούς δράσης τους περιλαμβάνουν γενικώς τα ηρεμιστικά – υπνωτικά όπως είναι το αλκοόλ και τα αγχολυτικά φάρμακα, τα ναρκωτικά όπως είναι η ηρωίνη και η μορφίνη, τα διεγερτικά όπως η καφεΐνη, η κοκαΐνη και τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα, τα παραισθησιογόνα όπως το LSD και τις ουσίες μεικτής δράσης όπως το χασίς και η μαριχουάνα. Στη συνείδηση του περισσότερου κόσμου τα ναρκωτικά είναι παράνομες ουσίες που λαμβάνονται για να προκαλέσουν ευφορία αλλά έχουν σημαντικές τοξικές παρενέργειες στον ανθρώπινο οργανισμό. Ούτε αυτή η αντίληψη ανταποκρίνεται, όμως, στην πραγματικότητα. Στη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας πολλά ναρκωτικά ήταν νόμιμα, ενώ τα τελευταία χρόνια η αποποινικοποίηση ορισμένων ουσιών υιοθετείται με αυξανόμενο ρυθμό. Επίσης, η τοξικότητα ορισμένων ναρκωτικών εξαρτάται από τη δοσολογία, από τις συνθήκες λήψης, από τη συνέργια με άλλες ουσίες. Με βάση τις παραπάνω διαπιστώσεις, ο όρος «ναρκωτικά» θα έπρεπε να περιοριστεί στις νόμιμες ή παράνομες ουσίες, χημικής ή φυτικής προέλευσης, οι οποίες είναι δυνατόν να προκαλέσουν φυσική, διανοητική και συναισθηματική αλλοίωση.

Με βάση τη φαρμακολογική τους δράση, τα ναρκωτικά θα μπορούσαν να ταξινομηθούν σε τέσσερις μεγάλες κατηγορίες:

• Στα ψευδαισθησιογόνα ή παραισθησιογόνα (χασίς, μαριχουάνα, LSD, κ.ά.).

Χασίς μαριχουάνα:Σε μικρές δόσεις προκαλούν ευφορία, ταχυκαρδία, υπνηλία, διαφοροποιημένη αντίληψη χρόνου, άρση αναστολών, ψυχοκινητικά προβλήματα. Οι ουσίες αυτές μπορούν να δράσουν και ως παραισθησιογόνα.

LSD: Ισχυρότατο παραισθησιογόνο. Προκαλείται διαταραχή της αντίληψης με απελευθέρωση συναισθηματικών εκδηλώσεων, όπως κλάματος ή γέλιου και ανάπτυξη παραισθήσεων και ψευδαισθήσεων που μπορεί να οδηγήσουν σε απρόβλεπτη συμπεριφορά (π.χ. αυτοκτονία), σχιζοφρενικό επεισόδιο. Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν την ταχυκαρδία, τον τρόμο, την υπέρταση, την υπερπυρεξία.

• Στα διεγερτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος (κοκαΐνη, αμφεταμίνη, κ.ά.)

Κοκαΐνη: Ισχυρότατο διεγερτικό, που προκαλεί άμεσα έντονη διέγερση με έξαψη, ευφορία, ψευδαίσθηση αυξημένης ενέργειας. Λόγω ισχυρής διέγερσης των ζωτικών οργάνων, μπορεί να προκληθεί έμφραγμα μυοκαρδίου, εγκεφαλικό επεισόδιο, επιληψία, παραλήρημα, υπέρταση, υπερθερμία, θάνατος. Παρά το γεγονός ότι οι χρήστες χρησιμοποιούν συχνά την κοκαΐνη για οξεία αύξηση της σεξουαλικής ενέργειας, σε χρόνια χορήγηση προκαλείται μείωση της σεξουαλικής ορμής, ανικανότητα και στειρότητα, λόγω εξάντλησης της ζωτικής εφεδρείας του οργανισμού.

• Στα κατασταλτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος (ηρεμιστικά και υπνωτικά χάπια, κ.ά.)

• Στα οπιούχα (όπιο, ηρωίνη, μορφίνη, κ.ά.)

Μορφίνη, ηρωίνη: Ισχυρότατα κατασταλτικά, ακόμη και σε μικρές δόσεις, με αποτέλεσμα να προκαλείται ζάλη, καταστολή των αισθήσεων και των συναισθημάτων, ναυτία, άμβλυνση πόνου, μείωση ή εξαφάνιση ερωτικής διάθεσης, ευφορία. Σε μεγαλύτερες δόσεις εγκεφαλοπάθεια, αναπνευστική καταστολή, υπόταση, βραδυκαρδία, υποθερμία, λήθαργος, κώμα, θάνατος. Σε ενδοφλέβια χορήγηση, επιθετικές λοιμώξεις, βακτηριδιακή ενδοκαρδίτιδα, γάγγραινα. Η ταχεία επίτευξη ανοχής με τις ουσίες αυτές με αποτέλεσμα την ανάγκη αύξησης της δόσης για να επιτευχθούν τα αποτελέσματα της νάρκωσης των αισθήσεων και της ευφορίας που επιδιώκει ο χρήστης, αποτελεί μία από τις αιτίες που η κατηγορία αυτή των ψυχοτρόπων προκαλεί άμεσα τόσους θανάτους σε όλο τον κόσμο.

Κατανάλωση ναρκωτικών

Η κατανάλωση ναρκωτικών τις τελευταίες δεκαετίες παρουσιάζει διεθνώς σημαντική έξαρση. Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 υπήρξε σημαντική αύξηση της κατανάλωσης χασίς και μαριχουάνας, ενώ στις δεκαετίες του 1980 και 1990 αυξήθηκε η κατανάλωση πιο «σκληρών» ναρκωτικών, όπως της ηρωίνης και της κοκαΐνης. Σύμφωνα με έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας, η κάνναβη αποτελεί το πλέον διαδεδομένο παράνομο ναρκωτικό στην Eυρωπαϊκή Ένωση. Υπολογίζεται ότι 1-9% του ενήλικου πληθυσμού και το 20% των νέων είχε κάμει χρήση κάνναβης κατά τη διάρκεια του 1998.

Οι αμφεταμίνες αποτελούν το δεύτερο πιο διαδεδομένο παράνομο ναρκωτικό στις περισσότερες χώρες (1-9% του ενήλικου πληθυσμού, περίπου 6% των νέων). Σε ό,τι αφορά την κοκαΐνη, παρατηρείται μέτρια αλλά σταθερή αύξηση της χρήσης της, ενώ για την ηρωίνη αναφέρεται αύξηση σε ορισμένες μόνο χώρες. Εθισμό στα οπιούχα παρουσιάζει μόνο το 0,2-0,3% του πληθυσμού της Ε.Ε., ποσοστό που θεωρείται σχετικά χαμηλό.

Στην Ελλάδα, ο αριθμός των εξαρτημένων από ναρκωτικά ατόμων ανέρχεται, σύμφωνα με τον ΟΚΑΝΑ, σε 50.000-70.000 άτομα. Το πιο διαδεδομένο παράνομο ναρκωτικό και στην Ελλάδα είναι η κάνναβη. Επίσης, οι θάνατοι από χρήση ενδοφλέβιας ηρωίνης από 71 που ήταν το 1991 έφτασαν τους 239 το 1998 και 273 το 2006. Ο αριθμός αυτός αποτελεί σαφώς υποεκτίμηση του προβλήματος, αφού ορισμένοι θάνατοι δεν καταγράφονται ενώ δεν συνυπολογίζονται οι θάνατοι από ηπατίτιδες, AIDS, κ.τ.λ. που προκλήθηκαν από τη χρήση ναρκωτικών.

 Έφηβοι και ναρκωτικά ο ρόλος των γονιών

Έχετε παρατηρήσει ότι τον τελευταίο καιρό το παιδί σας έχει χειρότερες επιδόσεις στο σχολείο απ΄ ότι συνήθως; Μήπως σε αυτήν τη μεταβατική περίοδο, μεταξύ ενηλικίωσης και παιδικής ηλικίας, ο γιος ή η κόρη σας συναναστρέφεται νέες «περίεργες» παρέες, ενώ ταυτόχρονα έχει χάσει το ενδιαφέρον του/της για εκείνες τις δραστηριότητες, τα σπορ ή τα χόμπι που κάποτε αγαπούσε; Εάν ναι, το πιθανότερο είναι πως το παιδί σας περνά εκείνα τα συναισθηματικά όσο και ορμονικά «σκαμπανεβάσματα» που χαρακτηρίζουν την εφηβεία. Υπάρχει όμως μια μικρή περίπτωση να συμβαίνει κάτι σοβαρότερο…, για να μη βρεθείτε προ δυσάρεστων εκπλήξεων.

Οι ειδικοί συμφωνούν ότι δεν υπάρχει μία και μοναδική μέθοδος προκειμένου να αποτρέψετε έναν έφηβο να χρησιμοποιήσει ναρκωτικά ή για να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα της έξης του. Δεν έχουν όλοι οι έφηβοι την ίδια ιδιοσυγκρασία και, βέβαια, τα οικογενειακά περιβάλλοντα διαφέρουν πολύ μεταξύ τους. Έτσι η αντιμετώπιση που κρίνεται αποτελεσματική απέναντι σε ένα συγκεκριμένο νέο μπορεί να αποβεί εντελώς μάταιη απέναντι σε ένα συνομήλικό του.

Το πρώτο που χρειάζεται να λάβετε υπόψη είναι ότι η επικίνδυνη συμπεριφορά εκ μέρους του παιδιού προέρχεται από άγνοια του κινδύνου. Ίσως θα μπορούσατε να αξιοποιήσετε αυτό το στοιχείο όταν μιλάτε στο παιδί σας για τους κινδύνους που εγκυμονεί η χρήση παράνομων ουσιών. Οι έφηβοι που έχουν καλή και ξεκάθαρη επικοινωνία με τους γονείς τους διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο να πάρουν ναρκωτικά, σε σχέση με συνομήλικούς τους οι οποίοι δεν έχουν καλή επαφή με την οικογένεια.

Είναι όμως πολύ σημαντικό να θυμάστε ότι οι έφηβοι διψούν για ανεξαρτησία και είναι, επομένως, δύσκολο να εξισορροπήσετε την ανάγκη του παιδιού σας για προσωπικό χώρο και αυτονομία με τη δική σας ανάγκη να το συμβουλεύσετε και να το καθοδηγήσετε.

Επιπλέον, τα περισσότερα παιδιά αυτής της ηλικίας κρατούν μυστικά από τους γονείς τους, τάση που γίνεται επικρατέστερη εάν εσείς δεν έχετε γνώσεις επί του ζητήματος.

Έτσι όπως ακριβώς οι υγιείς έφηβοι είναι οι ενημερωμένοι έφηβοι, οι γονείς των υγιών εφήβων είναι οι ενημερωμένοι γονείς.

Καθίσταται άρα πολύ σημαντικό να πληροφορηθείτε τόσο για τις επιπτώσεις των διαφόρων ναρκωτικών όσο και για τις ονομασίες τους στην αργκό των χρηστών. Είναι απαραίτητο να είστε σε θέση να ξεχωρίσετε τα σημεία κινδύνου στη συμπεριφορά του παιδιού σας, καθώς επίσης να καταρρίψετε το μύθο που θέλει τους τοξικομανείς εφήβους να προέρχονται από δυσλειτουργικό οικογενειακό περιβάλλον. Η αλήθεια είναι ότι το πρόβλημα της ουσιοεξάρτησης «συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες», ανεξάρτητα από κοινωνικοοικονομική τάξη.

Η ανοιχτή επικοινωνία και η ειλικρινής στάση αποτελεί την καλύτερη μέθοδο πρόληψης. Ενθαρρύνετε το παιδί σας να σας μιλήσει για αυτό που το απασχολεί πραγματικά, παρά να σας πει αυτό που θα θέλατε να ακούσετε. Οι ίδιοι παρατηρούν πως οι κυριαρχικοί γονείς αγνοούν συνήθως τι συμβαίνει στη ζωή των παιδιών τους.

Σύμφωνα με τις στατιστικές, το πρόβλημα γίνεται συνήθως ορατό στους γονείς ένα ή δύο χρόνια αφότου ο/η έφηβος/η αρχίσει να κάνει χρήση ναρκωτικών. Σε αυτό το διάστημα μπορεί το παιδί σας να κατευθύνεται αμέσως στο δωμάτιό του μετά τη βραδινή έξοδο, εάν είστε ακόμη ξύπνιοι, ή να πηγαίνει στην κουζίνα για φαγητό όταν κοιμάστε.

Καλό είναι να μιλάτε με το παιδί σας όταν επιστρέφει στο σπίτι. Κοιτάξτε το γιο ή την κόρη σας στα μάτια και προτρέψτε τους να σας μιλήσουν για την έξοδό τους. Αγκαλιάστε τους και δείξτε τους την αγάπη σας. Η σωματική επαφή θα σας αποκαλύψει ύποπτες οσμές, όπως του αλκοόλ ή του τσιγάρου, ενώ με την οπτική επαφή θα διαπιστώσετε εάν τα μάτια του είναι κόκκινα ή οι κόρες του θολές. Η συνομιλία θα σας βοηθήσει να καταλάβετε εάν ο γιος/η κόρη σας προσπαθεί να συμπεριφερθεί φυσιολογικά. Επιπρόσθετα, εάν ο/η έφηβος/η γνωρίζει πως θα τον/την περιμένετε το βράδυ, θα σκεφθεί διπλά πριν ακολουθήσει… επικίνδυνη συμπεριφορά.

Είναι πολύ σημαντικό να εμφυσήσετε στο παιδί σας τη νοοτροπία ότι η άρνηση σε μια επικίνδυνη πρόσκληση απαιτεί περισσότερη γενναιότητα από ότι η αποδοχή της. Δώστε του να καταλάβει πως οι άλλοι νεαροί χρήστες εντυπωσιάζονται από συνομήλικούς τους που έχουν το θάρρος να πουν «όχι».

Πάντως, σε περίπτωση που υποψιάζεστε ότι ο γιος ή η κόρη σας κάνει χρήση ναρκωτικών, επικοινωνήστε με τις ανοικτές τηλεφωνικές γραμμές: 1456 (Κέντρο Συμβουλευτικής Εφήβων και Οικογένειας  «ΠΕΡΣΕΑΣ»), 1410 (Οργανισμός Νεολαίας Κύπρου), 1498 (Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών, Αστυνομία Κύπρου) για να μιλήσετε με ειδικούς.

Όπως ήδη γνωρίζουμε, η πλειονότητα των ναρκομανών νέων συναντάται σε πολύ αναπτυγμένες κοινωνίες και όχι μόνο. Ίσως θα έπρεπε να εμβαθύνουμε και να αναζητήσουμε αίτια που οδηγούν τους νέους στη χρήση ναρκωτικών. Πρώτα απ’όλα η τάση προς τα ναρκωτικά αποτελεί μια σιωπηρή και παθητική αντίδραση κατά της σημερινής κοινωνικής οργάνωσης και ζωής μα και μια απελπισμένη διαμαρτυρία των νέων εκείνων που δε βρίσκουν καμιά ικανοποίηση πλέον από τους εαυτούς τους και τους άλλους μέσα στα όρια του συνηθισμένου και φυσιολογικού τρόπου ζωής (απρόσωπες σχέσεις, άγχος). Πέρα από τα παραπάνω, η χρήση των ναρκωτικών συχνά δεν είναι τίποτα άλλο από μια τραγική φυγή, από τον κόσμο που μας περιβάλλει και έχουμε συνηθίσει, σε μια άλλη μορφή, κατά τη γνώμη του ναρκωμανούς καλύτερη, ενός άλλου κόσμου, ικανού να του προσφέρει την απολύτρωση και την ευτυχία! Την ευτυχία που τόσο λείπει από τις τωρινές κοινωνίες μας! Αφενός η στροφή προς τα ναρκωτικά είναι μια δραματική αναζήτηση στον την ανυπαρξίας, της εσωτερικής γαλήνης και της εκμηδένισής του, από την οντολογική άποψη του θεωρουμένου, εγώ!!! Αφετέρου, με τη χρήση του ναρκωτισμού ο «λήπτης» έχει την παραίσθηση ότι οδηγείται σ’έναν κόσμο φανταστικής ευτυχίας και προσωπικής ικανοποίησης.

Οι νέοι που καταφεύγουν στα ναρκωτικά φαντάζονται πως, ίσως, η ζωή δεν είναι μονοδιάστατη, αλλά πολυδιάστατη και ότι μπορεί να βρεθεί ένα νέο πρίσμα της, μια νέα διάσταση, που να ικανοποιεί και να λυτρώνει περισσότερο τον ανήσυχο άνθρωπο της εποχής μας. Πρέπει να αναφερθεί επίσης πως, δεν υπάρχουν μόνο «διαμαρτυρόμενοι»!!! Υπάρχουν και εκείνοι που φαίνεται ότι έχουν κορεστεί από τη σημερινή υπερεπάρκεια των κάθε είδους αγαθών, της καταναλωτικής κοινωνίας και έχουν «μπουχτίσει» από όλα τα είδη των ηδονών και των απολαύσεων. Αναζητώντας, λοιπόν, στη χρήση των ναρκωτικών, νέες σφοδρές συγκινήσεις και νέα μέσα ικανοποίησης της ακόρεστης διάθεσής τους για ηδονή. Μια από τις κυριότερες αιτίες είναι το διεθνές λαθρεμπόριο ναρκωτικών, που παρασύρει πολλούς άπειρους και αφελείς νέους και τους κάνει δούλους του πάθους των παραισθησιογόνων! Τα οικονομικά συμφέροντα καθώς και η εξυπηρέτηση ιδεολογικών και πολιτικών σκοπιμοτήτων είναι μερικά από τα αίτια της διάδοσης και της χρήσης των ναρκωτικών.

Η χρήση των ναρκωτικών είναι μια καταστροφική ενέργεια που καταστρέφει τις ζωές των νέων κυρίως ανθρώπων. Αιχμαλωτίζοντας την ψυχή των ανθρώπων που έχουν επιδοθεί στη χρήση αυτών των ουσιών και στη συνέχεια επηρεάζουν τον εγκέφαλο, καταστρέφοντάς τον. Τέλος, αρχίζει η φθορά του σώματος, που δηλητηριάζουν σιγά-σιγά, του απομυζούν κάθε ζωή, το γερνούν πρόωρα και τελικά το οδηγούν στο θάνατο. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν εύκολα κατανοητά κάνοντας μια βόλτα στα σοκάκια κάποιας μεγαλούπολης! Άνθρωποι πεσμένοι στα πεζοδρόμια εκλιπαρώντας για τη δόση τους… Κραυγές βοήθειας! Υπάρχουν όμως και οι θετικές πλευρές των φαρμάκων αυτών. Η σημαντική συνεισφορά τους στην ιατρική είναι απερίγραπτη, ιδίως στον τομέα της χειρουργικής!   

Παρά ταύτα, έχει αναγνωριστεί αναντίρρητα, ότι η χρήση των ναρκωτικών προκαλεί περισσότερες βλάβες παρά ωφέλειες και ιδίως στην υγεία των νέων ανθρώπων! Γι’αυτό υπάρχει διάχυτη  επιθυμία και θέληση στην κοινή γνώμη για τη λήψη μέτρων που θα περιορίσουν τη μεγάλη και χωρίς φραγμούς κυκλοφορία των ναρκωτικών!

Οι προσπάθειες που καταβάλλουν το κράτος και διάφορες άλλες οργανώσεις για τη μείωση της διάδοσης και της χρήσης των ναρκωτικών είναι, πραγματικά τεράστιες. Πέρα από αυτά καλό θα ήταν, η απαγόρευση, πιθανόν, της καλλιέργειας και της παραγωγής φυτών, από τα οποία παράγονται τα ναρκωτικά. Σημαντικό επίσης βήμα στον περιορισμό των ναρκωτικών θα ήταν η ενίσχυση του ειδικού σώματος που ασχολείται με τη δίωξη του λαθρεμπορίου ναρκωτικών καθώς και ο συστηματικός έλεγχος σε όλα τα σημεία εισόδου στη χώρα (λιμάνια, αεροδρόμια, σύνορα). Τελευταίο και κυριότερο είναι η συστηματική ενημέρωση των πολιτών για τις συνέπειες των ναρκωτικών!!!

Σύμφωνα με τα παραπάνω, βγαίνει το συμπέρασμα ότι τα ναρκωτικά θεωρούνται μια από τις μεγαλύτερες πληγές της σημερινής ανθρωπότητας! Αν και δύσκολο να οργανωθεί πόλεμος εναντίον τους, μια και υπάρχουν τεράστια πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, εμείς πρέπει να προσπαθήσουμε! Ίσως τα κράτη, αλλά και εμείς οι ίδιοι πρέπει να λάβουμε επείγοντα και δραστικά μέτρα εναντίον των ουσιών αυτών! Γιατί τα ναρκωτικά απειλούν όχι μόνο μια μερίδα των νέων, αλλά συχνά και τα θεμέλια των κοινωνικών και της ζωής των εθνών!!!  

Πηγές για περαιτέρω ενημέρωση:

• Harvard Medical School
• Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Ναρκωτικά 2008 – 2012
• Κέντρο υγείας παιδιών και εφήβων "Ηλιαχτίδα"  http://www.iliaktida.eu
• http://www.iatronet.gr
• http://www.neaygeia.gr

Δημοσιογραφική ομάδα:

Π. Κ.

Ε. Π.

Δ. Π.