Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2012

Editorial...

Το ραντεβού κλείστηκε για αμέσως μετά τη σχολική γιορτή. Εντευκτήριο; Μα το Σχολείο, φυσικά. Θέμα συνάντησης; «Brain storm». Και η επιχείρηση «καταιγίδα ιδεών» μόλις ξεκινούσε την τροχιά της.
            Ο χώρος της σχολικής αίθουσας διαμορφώθηκε με γρήγορες κινήσεις, σχεδόν ενστικτωδώς, έτσι ώστε να ταιριάξει με τον ψυχολογικό μας χώρο, που ήταν διαμπερής, ευνοϊκός για περάσματα φρέσκων αγέρηδων. Τα θρανία ενώθηκαν σε ένα τετράγωνο στο κέντρο της αίθουσας και οι καρέκλες τοποθετήθηκαν γύρω του έτοιμες για τους «συνέδρους». Στόχος: η δημιουργία ενός ιστολογίου. Ενός ηλεκτρονικού χώρου που θα μπορούσε πολυτροπικά να γίνει πεδίο έκφρασης  για τον καθένα μας...

«Πρώτα απ’ όλα πρέπει να ξεκινήσουμε με την ονοματοθεσία.»

Τα κομμένα χαρτάκια σε τύπο δελτίου βγήκαν στην επιφάνεια, μοιράστηκαν και οι προτάσεις  κατατέθηκαν σε ατμόσφαιρα ενθουσιασμού και χιούμορ.

«Ποιοι θα είμαστε;»
«Ποιοι θέλουμε να είμαστε;» ήρθε  η δεύτερη ερώτηση ως απάντηση.
«Θέλουμε  να πεζοπορούμε…, να βγαίνουμε στις γειτονιές της γνώσης και να τις περιδιαβαίνουμε…»
«Θέλουμε να γράφουμε…
Αυτά που μας προβληματίζουν.
Όσα μας αφορούν.
Εκείνα που μας αρέσουν.
Ίσως και κάποιο πεζογράφημα…»
«Θέλουμε να παίζουμε…
Να διασκεδάζουμε.
Να κάνουμε κάτι διαφορετικό»
«Θέλουμε να δώσουμε ζωή στις σκέψεις μας…
Και χρώμα.
Μπορούμε να εκφράσουμε τις σκέψεις ζωγραφίζοντας….»
«Μπορούμε να γράφουμε και για ποδόσφαιρο;;;;»

            Τα ρήματα σε πλήρη ανυποταξία λόγω ενθουσιασμού για το καινούριο και το άγνωστο που θέλαμε να κατακτήσουμε ήρθαν και ένωσαν τις συλλαβές τους.
Μία νεαρή πεζογράφος πήρε το μαρκαδόρο:
Παίζω
Ζω
Γράφω
«Τι λέτε να είμαστε  οι «Παι-ζω-γράφοι»;

 Η συ(ν)-ζήτηση είχε φέρει το πρώτο αποτέλεσμά της . Το ιστολόγιο μας είχε ήδη όνομα και νονά.  Και στη συνέχεια ιδέες  και στόχοι πήραν σάρκα και οστά φιλοξενούμενοι στον ηλεκτρονικό του χώρο. Οι «Παιζωγράφοι»  στάθηκαν ήδη  για μια σχολική χρονιά δίαυλος επικοινωνίας και συνδετικός κρίκος μαθητών, μαθητριών, εκπαιδευτικών, γονέων, φίλων. Ο τόπος μας, ο Αμυγδαλεώνας, βρήκε κι εκείνος την ηλεκτρονική γωνιά του όταν αναζητήσαμε το παρελθόν μέσα από παλιές φωτογραφίες και αφηγήσεις των μεγαλυτέρων  και  προσπαθήσαμε με το φωτογραφικό φακό να αποτυπώσουμε  τα ίχνη και τον απόηχo του παλιού στο νέο. Δικτυακοί τόποι ενδιαφέροντες προτάθηκαν. Ενδιαφέροντα φωτίστηκαν. Και κάπως έτσι άρχισε να χτίζεται μια σχέση φιλική με έννοιες όπως  «έρευνα», «αναζήτηση», «πηγές» …

            Ένα χρόνο μετά, με τη νέα σχολική χρονιά, επιστρέφουμε και πάλι, με νέους φίλους στην παρέα μας, τα παιδιά της πρώτης τάξης αλλά και με  κάτι ακόμη. Μια νεογέννητη ιδέα μας, το δεύτερο «παιδί» μας : ένα ηλεκτρονικό περιοδικό που θα «εκδίδεται» μηνιαία, στην ίδια ηλεκτρονική διεύθυνση.
            Η συντακτική μας  ομάδα ήδη εδώ κι ένα μήνα έχει αναλάβει καθήκοντα και τα πρωτόλεια άρθρα μας φιλοξενούνται στο  πρώτο μας τεύχος, το τεύχος Νοεμβρίου.
            Όλοι εσείς, οι φίλοι αναγνώστες, είστε προσκεκλημένοι σ’ ένα ταξίδι που ξεκινά Gointhrough  σε μουσικά μονοπάτια
Το ανέκδοτο του μήνα για  καλωσόρισμα και φύγαμε…


 Ε. Φ.
                                                                       

2 σχόλια:

  1. Εύχομαι από την όμορφη αυτή προσπάθεια να πάρετε όσα σας αξίζουν.Όταν τα παιδιά θέλουν, όταν ένας δάσκαλος τολμά, όταν η σωστή ενασχόληση δίνει "σκαλοπάτια" για ανάβαση σε άξιες θέσεις..τότε..τότε..ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!Καλή συνέχεια !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητή αχτίδα,
    σας ευχαριστούμε πολύ!
    Δάσκαλοι και μαθητές έχουμε γίνει μια ομάδα που πορεύεται με ευχαρίστηση και όραμα. Είμαστε ακόμη στο πρώτο σκαλί. Ευχόμαστε η θέα από κάθε νέο σκαλοπάτι να μας ανταμείβει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή